«Δεν μπορώ να βρω ησυχία

που την ψυχή μου κτήμα έχει!

Δεν μπορώ στην ηρεμία!!

Διαρκώς να προχωράω πρέπει!!!»

Karl Marx....

Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2009

Τρίτες,…


Βαρύ πρωινό, ξημερώνει Τρίτη
Συννεφιασμένος καφές μοναχικός
ξανθός πειρασμός και ψέματα σαγηνεύουν
μεγάλα κυνήγια. ποθητά ναυάγια
μόχθησα να τα σύρω στη στεριά
μέθυσα στην απουσία τους. τα ‘πνιξα
η απέχθεια του κυνηγιού με σημάδεψε
χάραξε βιαστικά η μοίρα έναν κύκλο και με πέταξε
στο σύνορο,…

Μαρασμός. Λήθη
Μοίρασμα. Χολή

Μια μπουλντόζα πάνω μου
ισοπεδώνει τις αιχμές
τις γωνιές μου αποκεφαλίζει
αναίμακτα;
χρόνος και τρόπος χάθηκαν
ανάπηροι με προσπερνούν. καιροί και δαίμονες
γρήγοροι εφιάλτες. αφιονίζουν τις ανατροπές

Με προκαλούν κι ας ξέρουν,…
και ας ξέρω πως έρχονται κι άλλες Τρίτες

Πέφτουν και συντρίβονται μαύρα πουλιά
Σιδερένια καυτά πάθη. λιώνουν
Σε τριβή καθημερινή ατμόσφαιρα νεκροτομείου
Άγρυπνες νύχτες οπλοφορούν. Άσφαιρα πλαστικά πυρά
Εξαργυρώνονται όλο και πιο φτηνά.
Όλο και πιο σπάνια
Μάταια πασχίζει η νύχτα να ενώσει σε μια ανύπαρκτη έκρηξη,

σε μια παιδιάστικη γαλήνη Όνειρα και ζωή.
Αυτά που χώρισαν Οριστικά κι αμετάκλητα
Αυτά που σε φορμόλη σαπίζουν

Κι όλες οι Τρίτες Αράχνη.
Ιστός τ’ ασύρματα μηνύματα. Ανύπαρκτα
δεμένος σ’ αδειανά κουτιά
πνιγμένος σε μονότονες οθόνες.
Μετρούν αργά σταγόνες.
σε στιγμιαία ξεσπάσματα του νου
φορτώνω ευχές. Πνίγονται

Τελεία δεν έχει, κυριευμένη από αναβολές
Αρχή δεν έχει, ταλαιπωρημένη από χίμαιρες

Κύκλος
Κυκλικός Ιστός
Λεπτός αδιόρατος. πλεγμένος έξυπνα παιγμένος αθώα
Σιδερένιος και παμφάγος
Τραγούδια καίω,…
Στιγμές ξεχνώ
Άδεις μποτίλιες ρίχνω και περιμένω

Ούτε ζεστασιά ούτε κάψα

στριφογυρίζει στο μυαλό η βία της λύσης……
και το ημερολόγιο πυροβολεί Τρίτες
επαναλαμβανόμενες ακλόνητες ψευδαισθήσεις


8 σχόλια:

Μαρια Νικολαου είπε...

Πέφτουν και συντρίβονται μαύρα πουλιά
Σιδερένια καυτά πάθη. λιώνουν
Σε τριβή καθημερινή ατμόσφαιρα νεκροτομείου
Άγρυπνες νύχτες οπλοφορούν...


Πόσο, μα πόσο πολύ μου ταίριαξε όλο τούτο...

Καλησπέρα Ποιητή...

Χάρις είπε...

Σκαλίζω νύχτες
δρόμο ανοίγουν τα μπουκάλια
πλέω ανάμεσά τους
"τι μέρα είναι;", ρωτάω
"εκείνη που δεν περίμενες να έρθει"
πυροβολεί η σιωπή
κι εγώ φιλάω τη σκανδάλη
είναι η σκληρή της όψη
το τελευταίο αραξοβόλι
της ανάγκης μου,...

Φιλί

ευ Α γγελία πατεράκη είπε...

Όταν βαραίνουν πρωινά
είναι, λένε,
που σπαρταρούν
τα μόρια της φύσης
κι οι θύμησες ξεφαντώνουν
στο μαρασμό τους μέσα
Αν και
οι νύχτες οπλοφορούν
ανίκανες να κρατήσουν είναι
τις αγάπες μας
και προτιμούν ν' αυτοκτονούν
πάνω σε σελίδες ημερολογίου τοίχου
εκείνου με τα φτηνά στιχάκια
στο παραπέτασμα του χρόνου...

Φιλιά
αγαπημένε πολύ
φίλε μου!

Και να θυμάσαι τις Αυγές
που πάντα χορατεύουν με τις καρδιές μας...

NatureBoy είπε...

Βασίλη...

πάλι ξεχωρίζω λέξεις και εικόνες στο γραπτό σου...

...

Πειρασμοί και Ψέματα
ναυαγούν μαζί...

Μέθη από Απουσία...

Με αίμα
μόνο έτσι, μου έχεις πει...
δεν γίνεται αλλιώς...

Χρόνος περνάει...
μετράω τις παύσεις ανάμεσα στα τικ.
Τις μελετώ προσεκτικά.
Τις ζωγραφίζω να τις καταλάβω.

Γρήγοροι εφιάλτες.
Απαρατήρητα όνειρα.
Μένουν μόνο σαν παγωμένες εικόνες, χωρίς ροή...
Εμφανίζονται μπροστά ανύποπτα, να με νικήσουν...

Δεν σταματούν οι Τρίτες
έρχονται...
και πιο πριν οι Κυριακές

και ο Αύγουστος
ακούνητος...
θα μετρήσει κανονικά...
Μεταμορφώθηκε ξαφνικά...
και η Πανσέληνός του θα είναι ίδια...???

Ο Αύγουστος με σκοτώνει...
Με απαρνιέται...
Με βγάζει έξω επιτακτικά
Μου ζητάει να κλείσω την πόρτα
Μου φωνάζει δυνατά, κατάμουτρα
πως είμαι ανύπαρκτος...

Και ο Ουρανός μου
φτιάχνει πένθιμα εμβατήρια
με τις λάμψεις του...

Άγρυπνες Νύχτες ατέλειωτες...

Μετριέται η Γαλήνη
οριοθετείται
Κρίμα...
Την νόμιζα στο Άπειρο...

Ίσως την βάλω στη φορμόλη που ανέφερες...
Να την βλέπω να ξεθωριάζει...
σημάδι πως υπήρξε...
και θα μπορούσε να υπάρχει...

ή μήπως να σβήσω την μνήμη μου...?

Τραγούδια και Στιγμές
σε Μέθη

Βίαιες οι Λύσεις
όπως στον πίνακα...
απότομες στο τέλος τους...
λυτρωτικές...

''Επαναλαμβανόμενες
ακλόνητες
ψευδαισθήσεις''

κυλώ...

Βασίλης είπε...

Μαρία καλώς σε βρίσκω πίσω,…
Οι Τρίτες μοιάζουν,…
Σε όλων μας τα τακτοποιημένα ημερολόγια,…

Καλημέρες

Βασίλης είπε...

"εκείνη που δεν περίμενες να έρθει"
Αυτή είναι η κάθε μέρα
κι η σκανδάλη σκληρή,…
μα χωρίς επαναφορά,…

άλλο ένα μπουκάλι ρίχνω,…
στους άπειρους δρόμους της νύχτας

Ευχαριστώ Χάρις
Καλή Μέρα

Βασίλης είπε...

μια χαμογελαστή Αυγή
Λευκή
Αντανακλά όλα τα χρώματα
καίει στο χαρτί τα δάκρυα
και δροσερό νερό κερνάει,…

Σου την εύχομαι καλή μου Λίτσα
Μια τέτοια Αυγή να συντροφεύει την κάθε Μέρα σου

Καλημέρα

Βασίλης είπε...

«Ο Αύγουστος με σκοτώνει...
Με απαρνιέται...
Με βγάζει έξω επιτακτικά
Μου ζητάει να κλείσω την πόρτα
Μου φωνάζει δυνατά, κατάμουτρα
πως είμαι ανύπαρκτος...

Και ο Ουρανός μου
φτιάχνει πένθιμα εμβατήρια
με τις λάμψεις του...

Άγρυπνες Νύχτες ατέλειωτες...

Μετριέται η Γαλήνη
οριοθετείται
Κρίμα...
Την νόμιζα στο Άπειρο...»

Γράφουν για τον Αύγουστο σονέτα,…

Κι όμως
Μικρέ μου φίλε
Έχεις γευτεί χορταστικά
Και μας κερνάς προσεκτικά
τη μοναδική αίσθηση απώλειας
αυτού του μήνα,…


«Βίαιες οι Λύσεις
όπως στον πίνακα...
απότομες στο τέλος τους...
λυτρωτικές...

''Επαναλαμβανόμενες
ακλόνητες
ψευδαισθήσεις''»

με τόσες αλλαγές κι όμως σου επαναλαμβάνω
ο χρόνος έχει σταματήσει,….

Κι εγώ σταμάτησα να περιμένω,…

Κι έτσι τον παγίδευσα στην άρνηση,…
Δεν έχει τι να μου φθείρει πια,…
του τα εκχώρησα όλα,…