«Δεν μπορώ να βρω ησυχία

που την ψυχή μου κτήμα έχει!

Δεν μπορώ στην ηρεμία!!

Διαρκώς να προχωράω πρέπει!!!»

Karl Marx....

Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2008

Για Σένα Μόνο


Για τη Δάφνη

«Μικρέ μου Πρίγκιπα
Κοιμήσου στον πλανήτη σου
Εδώ τα τριαντάφυλλα είναι πλαστικά»

MICHELE ΜΠΑΣΤΙΑ_ΑΝ ΥΠΗΡΧΕ ΜΙΑ ΙΘΑΚΗ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ 2008
………………………………………………………….
Ήρθες Αγαπημένη μου Κόρη
Ήρθες μονάκριβη μου
Εσύ που η ματιά σου βαθιά χαράσσει την ψυχή μου
Εσύ που
Κάθε πέρασμα σου από εδώ χαρά μεγάλη μου δίνει
Και ευθύνη εγείρει, φόβο μέγα προκαλεί,…
βάρος ασήκωτο η απόρριψη σου
θάρρος ανείπωτο η κριτική σου ματιά
αλλά και επιβεβλημένο καθήκον,
να περνώ κάθε φορά
τον πήχη που η ακριβή σου παρουσία ορίζει

Είμαι εδώ, περηφάνια μου
Είμαι εδώ
«Μόνος, μόνος, μόνος
Απ’ την αρχή μέχρι το τέλος του κόσμου.»

Όχι τώρα όμως
Τώρα είσαι Εσύ εδώ
Ναι είσαι εδώ και χαίρομαι
γιατί η δική σου ματιά
δεν είναι ματιά εισαγγελέα
δεν είναι κόλπο ανακριτή
ούτε παιδονόμου προσταγή

δεν είναι νυχτερινός περίπατος
της υψηλά ιστάμενης υποκρισίας

Είμαι εδώ και κραυγάζω

«…Παραμένω εν πλήρει συγχύσει αθώος.»
Νιώσε λέει η κραυγή
Σε λίγο
Τα λόγια μας θα μαζέψουν τα όρνια
θα καθίσουν τη λεία να γευτούν
Να λειάνουν στην άοσμη αφή τους
Τον δυόσμο που ανθίζει στη μιλιά μας

Και τι μ’ αυτό;
Σήμερα θα γράψω με ροζ γράμματα
Για σένα Αγαπημένο μου κοριτσάκι,…


Αφήσαμε πολλά όμορφα χρόνια να φύγουν
Ίσως τα καλύτερα
Και το φταίξιμο είναι δικό μου,
_εσύ μικρούλι μου δεν ήξερες_
Κι εμείς τι όμορφα τα φτιάχνουμε τα χρόνια
Τις στιγμές, τι όμορφα κεντάμε, αυτές τις λίγες
Όλα με ησυχία κι αρχοντιά
Με αγάπη και ελευθερία
με μια ματιά, χωρίς καν να κοιταζόμαστε
Περπατάμε δίπλα δίπλα, ώρες ατέλειωτες
χωρίς να μιλάμε και λέμε τόσα
χωρίς να κοιτάζουμε και βλέπουμε και πονάμε βαθιά

Και τώρα ξέρω, ότι με ξέρεις καλύτερα
το νιώθω
Και πόσο μ’ αρέσει, που
Από σένα πια, δεν μπορώ να κρυφτώ
Κάθε λέξη μου, αθώα αιχμαλωτίζεις
Κάθε φράση μου, εύστοχα αντιστοιχίζεις
Κάθε απώλεια μου, δυναμικά αποχρωματίζεις
Κάθε ενοχή μου, δίκαια ξεγυμνώνεις
Κάθε ανάγκη μου, φωναχτά αποκαλύπτεις
Και πόσο μ’ αρέσει που τώρα ξέρεις,…
Και κοντά σου δε φοβάμαι πια να αφεθώ
Γιατί ξέρω ότι όλα είναι δικά μας κι όλα είναι ίδια μας
Αχ πόσο μοιάζουμε μικρό κουγιαμπαλάκι μου
Σε όλα, με όλα
Αρνητικοί στην Αρχή, μέχρι αυτοκτονίας αντίθετοι
Υποταγμένοι και σιωπηλοί
Παρορμητικοί κι Ασυγκράτητοι στη συνέχεια
Κι όποιον πάρει ο χάρος
Μέχρι…. Την κορυφή
Κι ύστερα,…
Η βουτιά, Πριγκίπισσα μου
Μετά έρχεται η βουτιά από ψηλά,…
Αυτό δε στο έμαθα καλά, δε στο έκρυψα σωστά ,
το βλέπεις όμως μόνη σου
Γιατί κι εγώ τώρα πέφτω,…
Κι είναι ωραία ψυχή μου
Μέχρι που;
Ποιος ξέρει;
Ανάλογα το πόσο ψηλά φτάσαμε, καρδιά μου
Ανάλογα το πόσο βαθιά ψάξαμε
Το πόσο βαριά ασεβήσαμε
Το πόσο μακριά κοιτάξαμε….
Μη χαμπαρίζεις όμως εσύ
Ξέρεις,… Ανυπακοή και Πείσμα

Η ευχή μου, Αγαπημένη μου
Και η παρακαταθήκη μου
Αγάπα Πέρα και Πάνω
Τα χέρια άπλωσε κάτω
Κυλίσου και πόθησε
Ασέβησε όσο αντέχεις
Ψάξε όσο τα νύχια σου μπορούν να σκάψουν
Πέτα όσο τα φτερά σου να καούν
Κοίτα μακριά όσο η κορυφή να σβήσει
Και πέσε καρδούλα μου
Πέσε όμορφα και δυνατά
Γιατί «η πιο μεγάλη ώρα μας, είναι η κατηφόρα μας»
………………………………………………………….
«,…Υπάρχουν χίλιοι τρόποι για να τρελαθείς
Υπάρχουν κι άλλοι τόσοι για να λές υπομονή
Όμως για μένα είναι αργά, να τρελαθώ
και είναι ακόμα πιο αργά, να κάνω υπομονή
Θα περιμένω άλλες μέρες

Θα μείνω εδώ και θα υπάρχω όπως μπορώ
Και για το πείσμα σας γουρούνια θα αντέχω

Θα περιμένω άλλες μέρες»

Σ’ ΑΓΑΠΑΩ ΚΙ ΑΝΤΕΧΩ!!!!
Σ’ ΑΓΑΠΑΩ ΚΑΙ ΣΥΓΧΩΡΩ!!!!
Σ’ ΑΓΑΠΑΩ ΚΑΙ ΜΑΘΑΙΝΩ!!!

Σ’ ΑΓΑΠΑΩ ΚΑΙ ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ!!!
…………………………………………………………
Σε λίγο θα βουτήξω, για την τελευταία δίωρη μοιρασιά,…
Δίκαιη τελικά που είναι η ζωή, αφού

«Ο καθένας παίρνει την ελευθερία που του αξίζει, δηλαδή την ελευθερία που κατακτά!!»



όμως εγώ,... "αγαπάω κι αδιαφορώ,..."



παίζουν τ' αγαπημένα σου





















3 σχόλια:

ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥ είπε...

Καλημέρα βασίλη μου. Ξεκινάω από εδώ. Πάλι έκανες το θαύμα σου και με συγκίνησες πρωί πρωί και δεν αντέχω. Ευτυχούντες όσοι τέτοια παιδιά έχουν και παιδιά που μεγαλώνουν με τέτοιους γονείς. Αυτοδίδακτοι όλοι μας προσπαθούμε να δείξουμε στα παιδιά μας το αστέρι που θα τα οδηγήσει στην κατάκτηση των ονείρων τους. Δικά τους τα όνειρα, δικά μας τα φτερά που αγκαλιάζουν προστατευτικά και με αγάπη την ελεύθερη πορεία τους.

Βασίλης είπε...

Γονείς αυτοδίδακτοι,…
Μεγάλη κουβέντα
Που να στηριχτούν κι αυτά
Έτσι που όλα γύρω υποχωρούν ;
Τα φτερά δικά τους
Δικές μας οι άγκυρες
Τα όνειρα δικά τους
Δικά μας τα θεμέλια
Οι Αρχές ικανές και αναγκαίες συνθήκες ,…
Την Καλησπέρα μου Σοφία

Βασίλης είπε...

«Μόνος, μόνος, μόνος
Απ’ την αρχή μέχρι το τέλος του κόσμου.»
ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ _ ΟΡΟΠΕΔΙΟ
...................................

«…Παραμένω εν πλήρει συγχύσει αθώος.»

ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ_ ΚΑΤΑ ΣΑΔΔΟΥΚΑΙΩΝ
..................................

«,…Υπάρχουν χίλιοι τρόποι για να τρελαθείς
Υπάρχουν κι άλλοι τόσοι για να λές υπομονή
Όμως για μένα είναι αργά, να τρελαθώ
και είναι ακόμα πιο αργά, να κάνω υπομονή
Θα περιμένω άλλες μέρες

Θα μείνω εδώ και θα υπάρχω όπως μπορώ
Και για το πείσμα σας γουρούνια θα αντέχω

Θα περιμένω άλλες μέρες»
Χ.Π. ΚΑΤΣΙΜΙΧΑΣ _ Η Μοναξιά του Σχοινοβάτη