«Δεν μπορώ να βρω ησυχία

που την ψυχή μου κτήμα έχει!

Δεν μπορώ στην ηρεμία!!

Διαρκώς να προχωράω πρέπει!!!»

Karl Marx....

Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2008

17 ΝΟΕΜΒΡΗ 1973




ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΜΙΑΣ ΒΔΟΜΑΔΑΣ
(Απόσπασμα)
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟΥ






Αθήνα, 16 Νοεμβρίου 1973



Ωραία παιδιά με τα μεγάλα μάτια σαν εκκλησιές χωρίς στασίδια,
ωραία παιδιά, δικά μας, με τη μεγάλη θλίψη των αντρείων,
αψήφιστοι, όρθιοι στα προπύλαια, στον πέτρινο αέρα,
έτοιμο χέρι, έτοιμο μάτι,- πως μεγαλώνει
το μπόι, το βήμα κι η παλάμη του ανθρώπου-




17Νοεμβρίου




Βαρειά σιωπή, διάτρητη απ’ τους πυροβολισμούς ∙ πικρή πολιτεία,
αίμα, φωτιά, η πεσμένη πόρτα, ο καπνός, το ξύδι –
ποιος θα πει: περιμένω μες απ’ το μέσα μαύρο;
μικροί σκοινοβάτες με τα μεγάλα παπούτσια
μ’ έναν επίδεσμο φωτιά στο κούτελο ∙ κόκκινο σύρμα, κόκκινο
πουλί
και το μοναχικό σκυλί στ’ αποκλεισμένα προάστια
ενώ χαράζει η χλωμότερη μέρα πίσω απ’ τα καπνισμένα αγάλματα
κι ακούγεται ακόμη η τελευταία κραυγή διαλυμένη στις λεωφόρους
πάνω απ’ τα τανκς, μέσα στους σκόρπιους πυροβολισμούς,
πως μπορείτε λοιπόν να κοιμάστε;
πως μπορείτε λοιπόν να κοιμάστε;

3 σχόλια:

Βασίλης είπε...

Η Δάφνη μας,
μας έκανε το καλύτερο δώρο,…
Αυτή τη Μέρα, που διάλεξε να γεννηθεί,…
Λες κι είχε κλείσει ραντεβού
Με την Αθανασία
Για να μας θυμίζει πάντα
Το Χρέος
Το Χρόνο
Το Θρήνο
Το Θρύλο
Μια απίστευτη δύναμη, καθώς τα πόδια μας θα σέρναμε
Στην 11η επέτειο ,…στάθηκε σαν οδόφραγμα μνήμης
Αυτή τη Μέρα
Διάλεξε και πήρε τις πρώτες ανάσες ελευθερίας
Μπολιασμένες με την οσμή των δακρυγόνων
Και τον ήχο των δακρύων
Έτσι που μέσα στη μικρή πατούσα της
Άφησε μαύρο αποτύπωμα ο Καιρός κι ο Αδικαίωτος
Για να αναγνωρίσει, ο επαναστάτης ληξίαρχος του Μέλλοντος
Τα χνάρια της μικρής μας δικαιωμένης επανάστασης
Τα σημάδια της μεγάλης μας, επικυρωμένης ήττας
…………………………………………………………
Κι έτσι τούτη τη μέρα διάλεξε
η Οργή να πάρει σάρκα
Κι η αυθάδεια να γίνει
Κόρη όμορφη και λυγερή ,….

Δάφνη μου
Οργή Σημαδεμένη του Νοέμβρη
Του Ασυμβίβαστου Κραυγή
Χρόνια Επαναστατικά
Δίκαια και Ελεύθερα
Σου εύχομαι

Φαιδρα Φις είπε...

Δάφνη χρόνια πολλά!
Επαναστατικά,ουσιαστικά!

να έχεις δύναμη και υγεία γλυκό κορίτσι.

όλα τα υπόλοιπα τα έχεις,μυαλό,ψυχή,ομορφιά.

τύχη και καλή ζωή!

Βασίλης είπε...

Καλημέρα Φαίδρα μου
Σ’ ευχαριστούμε
Σ’ ευχαριστούμε που μοιράζεσαι μαζί μας
Αυτές τις μικρές μας χαρές
Και τις Μεγάλες λύπες μας,…
Που με τις γραφές σου
Μας δίνεις ξανά την ευκαιρία
Να γυρίζουμε πίσω,…
Εκεί στο παρελθόν μας
Μιας και εμείς
«….είμαστε θύματα του παρελθόντος,
και η ορμή του συχνά μας αποδυναμώνει το ταξίδι,»

αλλά και την δύναμη να πηγαίνουμε μπροστά
και εμείς μαζί σου:

«,…ήθελα για μια φορά να κρατήσω τα γκέμια,να ανοίξω τα πανιά,να τα τεντώσω,να έχω κόντρα άνεμο,και να χαίρομαι ταξιδεύοντας...

ν'αντικρύσω το θάνατο,να μη σταματήσω,να συνεχίσω το ταξίδι,να λυγίσω τις τύψεις,χωρίς αθωότητα,
όπως πιστεύω ότι την εξόρισε και ο Οδυσσέας,
και να βγει το πρωί ένας ήλιος που θα διαλύσει την καταχνιά,με το πιάνο της ομορφιάς να μου παίζει και ημίπληκτη να ξαπλώσω στο κατάστρωμα...
κι αυτή την ανατολή την ήθελα για όλους μας,….»

Σε ευχαριστούμε για όλα,…