«Δεν μπορώ να βρω ησυχία

που την ψυχή μου κτήμα έχει!

Δεν μπορώ στην ηρεμία!!

Διαρκώς να προχωράω πρέπει!!!»

Karl Marx....

Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2012

Αντικλείδια,...









Η βροχή έχει σταματήσει
Τα μάτια, σφάλουν γερασμένα
Τα χρόνια, κλείστρα που ρετάρουν
Άγρια θέλω, όργια επωάζουν

όρνια συνθήματα κρώζουν ξενοίκιαστοι τοίχοι 

Ο Έλεγχος στέκεται στην πόρτα
Αταίριαστα κλειδιά μ’ εξευτελίζουν

Έξοδος
……………….


Περπατήσαμε γυμνοί,…
Κρατήσαμε την αναπνοή,…
Πετάγματα και μακροβούτια

σε πιθαμές μετρήσαμε την έλλειψη
σ’ αντεστραμμένα πρόσημα, άρρητοι ξαπλώσαμε
μετρήσαμε τον π, αφουγκραστήκαμε τον i
ακολουθήσαμε τον e, υπερβατικοί υψώσαμε αυθάδεια  

κι ύστερα απ’ το 1 στο 0 το ρεύμα πάγωσε,…
η θεϊκή ισότητα αμφισβητήθηκε,…

λιτές γραμμές έκαναν σκόνη τόμους αλήθειας

ηττηθήκαμε

το «εμείς» στη σχισμή των αιώνων εγκλωβίστηκε    
…………………………





Δεν κράτησα δυνάμεις για το γυρισμό 

Κέρδισα όλα τα στοιχήματα
Μα πόνταρα ξανά,…

Έχανα

Τα βότσαλα που έβαζα στην άκρη
Κοτρώνες άγκυρες ξημέρωναν,…
Κι οι αιώνες κουρασμένοι μ’ ακουμπούσαν
Χέρι δεν αρνήθηκα ούτε κι όνειρο
Δε φυλάχτηκα

Δεν κράτησα δυνάμεις για το γυρισμό 

Χύθηκα μέσα στα κατάρτια
Καμουφλαρισμένα καλούπια
Με πότισαν μαβιά φιλιά

Ξέχναγα

Έμενα πίσω στα λιμάνια
Ξεχνιόμουν στις αντένες
Στις γέφυρες γλιστρούσα
Μάθαινα


Τρύπωνα μέσα στις αφίσες
Τα χρόνια πυρπολούσα_ άσπριζαν τα μαλλιά  
Σκαρφάλωνα, βαγόνια να με πάρουν μακριά
Έπεφτα πάνω σ’ ελιγμούς
Κι ο Σταθμός κλαμένο με περιέθαλπε

Κρύωνα  Κρυβόμουν στις στρωτήρες
γρανάζια μη με βρούν και με μεθύσουν 

μέθαγα
Σώπαινα κι έξυνα εξόδους ευφυείς


Τραγούδια σκάλιζα στην άμμο,…
Τα φρόντιζα,… μ’ αυτά πάντα με εγκατέλειπαν   

Επίλογοι αγνώστων λέξεων με εξέθεταν

Μάθαινα Έχανα και προχωρούσα,… όμως 

Δεν κράτησα δυνάμεις για το γυρισμό
…………………………………….



Τώρα κυρτώνεται ο χώρος
Κλείνει ο ορίζοντας τις διαφυγές
Κι οι ρίμες καίγονται χλωρές

Άηχα τραγούδια τραβάνε τις κουρτίνες
Συνταξιούχοι ναυτικοί
έρχονται και με παίρνουν απ’ το χέρι
στις ψεύτικές χιλιοειπωμένες ιστορίες
σιωπηλό ακροατήριο

Αφή όσφρηση κι αίσθηση προδομένη
Σφαίρα οργή περόνη σκουριασμένη
Σημαία φαλτσέτα ουλή χειρουργημένη
Απείθεια συντροφιά κι Ανατροπή ξεπερασμένη



Δειλή φθαρμένη φυσιγγιοθήκη

οσμή πτωμάτων, περιπολίες,….



κι η Γνώση της Ιστορικής Αναγκαιότητας ν’ αλυχτά
κι η Ζωή της Ανυπόκριτης Συντροφικότητας απέναντι να με κοιτά,…





©2012 Βασίλης Κουγιουμτσιάδης
















η εξίσωση :  e+1=0  (που βρίσκεται στην παραπάνω σύνθεση με τον πίνακα του kandinsky ) είναι γνωστή στη βιβλιογραφία σαν εξίσωση του Euler ή «θεϊκή εξίσωση», συνδέει μεταξύ τους, τους 5 πιο σπουδαίους αριθμούς που υπάρχουν στα Μαθηματικά:
τον 1,
τον 0,
τον αριθμό του Euler e=2,718281828459045….
τον π=3,14159265358979323846… και
τον i, τη λεγόμενη φανταστική μονάδα των μιγαδικών αριθμών που ορίζεται από την ισότητα  i2=-1  

είναι ο «αγαπημένος μαθηματικός τύπος του καθηγητή» της Ogawa Yoko_ εκδόσεις ΑΓΡΑ