άκρη…
ψηλά ο δορυφόρος εκστασιάζεται στη θλίψη
κάτω μυρμήγκια διασταυρώνονται αιχμάλωτα
ένα βήμα,…
τα δέντρα ρίχνουν τις πέτρες τους
αίμα διψούν τ’ ουράνια
στη θέληση λυγίζουν
μισό παραμύθι,…
ρίζες ξεθάφτηκαν
λευκά απολυτήρια
σαρκοβόρα αναρριχώμενα μάτια
τυλίγονται στα κάγκελα
δόση,…
απορροφητικοί καθρέφτες
τραίνα σε ιλιγγιώδη απόρριψη
φωνές απόγνωσης
καρφώνονται στο διάστημα
κομμάτια,…
η ζωή που σύρεται,…
ημιπληγίες κι επιστροφές
χαράσσουν
μια μακρόσυρτη Υπογραφή,…
Μια Ξένη
Αλλιώτικη
Συρρικνωμένη Μέρα
………………………………………
©2012 Βασίλης Κουγιουμτσιάδης
.........................................................
στη θέληση για ζωή
Μαρία μου καλή
οι διακανονισμοί και τα μικρά σου βήματα
προσεγγίζουν μια αδυσώπητη αλήθεια,…
φ θ ο ρ ά ,….
κι ο χρόνος φόβος – τρόμος
όταν στα ίσια τον κοιτάς,…
non mollare mai!!!!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΔικός ΤΗΣ γιος και πόνος!
Από τα ωραιότερα που έχω διαβάσει.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤην αγάπη και την σκέψη μου στέλνω.
Να σαι καλά και να δημιουργείς διαμάντα με τη "φωνή" της ψυχής.