ένα βρεγμένο τσιγάρο
ένας δρόμος κομμένος
ένα σταματημένο ρολόι
ένα σφηνωμένο βλήμα
οι μουσικοί αιχμάλωτοι λογαριασμοί
οι ποιητές φτωχοί ενεχυροδανειστές
με πόση ελεημοσύνη να κοροϊδέψεις τις ενοχές
πόσα δάκρυα να γεμίσουν τ’ άδεια πιάτα
η ελπίδα στάζει κόκκινο
να τυλίξει την απόσταση
τόσο φως και να πεθαίνεις της πείνας
η οργή τραβάει σκανδάλη
να τινάξει την αδράνεια
τόσα ανοιχτά παράθυρα και να σβήνεις πίσω απ’ την κουρτίνα
το φιλί της αθανασίας των μαστών
η διαρκής στύση των νοημάτων
η άδεια ηχώ των συνθημάτων
η ουτοπία της ψυχρής σύντηξης
αυθάδεια στην ψυχρή λογική
των απαραβίαστων κανόνων της
μ’ ένα κόκκο στάχυ ψωμί για όλους
μ’ έναν σκάρτο στίχο όνειρο για τους ταπεινούς
Μέσα στην άπληστη λεία των τυμβωρύχων
η ύλη βίαιης σκέδασης, αντιστέκεται
σύνθεση βαρέων μετάλλων αισιοδοξεί
για την ανακάλυψη του 93ου στοιχείου,....
…………………………………………………………
αν δεν μπορείς να μοιραστείς ένα όνειρο
τι να τα κάνεις τα καλοβαλμένα αύριο;
μα και ποιο αύριο να ονειρευτείς, όταν το πιάτο γεμίζει με δάκρυα μόνο; όταν τα μάτια και η καρδιά κοκκινίζουν όχι από έρωτα, μα από πόνο και εγκατάλειψη; πόσο ακόμα; για πόσο; παραίτηση;
ΑπάντησηΔιαγραφήΒασίλη σήμερα χάρισες ένα από τα ωραιότερά σου ποιήματα σε μας,τους αναγνώστες του non mollare mai!Δεν θα πάψω ποτέ να μοιράζομαι τα όνειρα μου γιατί έτσι μόνο ζω είναι η λύτρωσή μου,η διέξοδος μου,ο δρόμος που με οδηγεί στην αλήθεια που με προφυλάσσει από την αδράνεια που υπήρξε πάντα ο μεγαλύτερος φόβος μου!
ΑπάντησηΔιαγραφήΛάντζη Αγγελική
..."Μα είναι τα όνειρα γι`αυτούς
ΑπάντησηΔιαγραφήπου ξέρουν να τα βλέπουν
Και τα τραγούδια γι`αυτούς
που ξέρουν να τ`ακούν."
http://www.youtube.com/watch?v=KbOveHJQMKA&feature=related
καλησπερα Αγαπημενε μου Δασκαλε!
επανάληψη
ΑπάντησηΔιαγραφήΣημερα συναπάντησα κάποιον...τον ρωτησα...-που μένεις-?......
ΑπάντησηΔιαγραφήκαι μου απάντησε.... -κοντά στα όνειρα, με τις βάρκες
να παιδεύουν το κρασί προς τα χειλη μας-
KαληΣπέρα Δάσκαλε!
υγ:μου έλλειψες....!!!!
Εκεινοι που ειχαν το βλεμμα τους χαμηλα...
ΑπάντησηΔιαγραφήπου συγχωρεσαν την ζαλη μου...
που το χαμογελο τους ηταν απο την καρδια τους...
Εκεινοι που σταθηκαν απεναντι στο ρευμα...
Εκεινοι που μας ειπαν οτι η φωτια και ο τροχος υπαρχει ηδη...
Εκεινοι που οταν ειδανε το Μαυρο, χαμογελασανε...
γιατι επιτελους θα ξεκιναγε η παρτιδα...
Εκεινοι ολοι και Εσυ...
θα με συγχωρεσετε,
που η υπομονη μου εξαντλειται...
που θα παιξω επιθετικα εστω και με τον μαυρο τον Τρελο...
και με το μαυρο Αλογο που παει αντιθετα στις παρανομες μονοδρομησεις..
Σε φιλω...
υγ. τα σχολια μου ειναι τις περισσοτερες φορες και ασχετα και ανορθογραφα...