«Δεν μπορώ να βρω ησυχία

που την ψυχή μου κτήμα έχει!

Δεν μπορώ στην ηρεμία!!

Διαρκώς να προχωράω πρέπει!!!»

Karl Marx....

Τρίτη, 2 Νοεμβρίου 2010

μικρή μετατόπιση h





ποιος τόλμησε να επιβραδύνει το φως

το χτες ισόμορφο με την ταχύτητα ενός ποδηλάτου


ποιος έθεσε τρεις τελείες σαν παρακαταθήκη απεμπλοκής

το αύριο ισοδύναμο με τη συμπίεση ενός ελατηρίου


ποιος έστρεψε τη βελόνα αντίθετα

το σήμερα τυραννισμένο στην κρύπτη ενός κάδρου


ποιος έκλεισε τη θύελλα σε μια σύριγγα



τώρα κυλούν τα συμβόλαια

πέτρες σίδερα πρέπει



ποιος έσταξε δηλητήριο υποταγής

όνειρα σβήνουν στο μεθύσι της στιγμής


πως θα γραφτούν οι επίλογοι

των ξεφτισμένων τοίχων τα συνθήματα

πως θα σωπάσουν


με πόσα γράμματα ταριχεύεται η ελευθερία


με πόσα αύριο αποκοιμιέται η φθορά



πόσα ηττημένα ποιήματα

θα αιχμαλωτίσει ακόμα η πραγματικότητα;


η αλήθεια πως θα αριθμεί

τα πτώματα παραπομπών;





πως γράφεται στο δυαδικό σύστημα

η λέξη τέλος;





.................................................................


η φωτογραφία είναι από τις γραμμές της Νάσκα, τραβηγμένη από Cessna, στις 10/8/2007 με Canon EOS 400D DIGITAL

.......................................................................................................................................................




MusicPlaylistRingtones
Create a MySpace Music Playlist at MixPod.com

3 σχόλια:

Βασίλης είπε...

εφαπτομενική σκιά στην απραξία
έστριψε τους ανεμοδείκτες,…

βιαία κι αναίμακτα

μα το διαφορικό της ταυτοτικής
μετρά τα βήματα, όπως πάντα
και συμμετέχει στην προσέγγιση
που έτσι κι αλλιώς είναι δυνατή
μόνο για πολύ μικρές τιμές του h,…

δηλαδή για ένα και μόνο βήμα

που ήδη έγινε παρελθόν,…

Ανώνυμος είπε...

οταν δημιουργηθουν οι συνθηκες της "τελειας καυσης"..., δηλητηριο που ποτιζεται απο οξυγονο...
τοτε που εχουν ωριμασει οι συνθηκες Μεσα μας...
οταν η λεξη γραφτει, ΘΑ ΒΓΕΙ απο μονη της σε οποιο συστημα της "παει"... ο χρονος θα κανει τον κομπαρσο και θα περιμενει... την ωρα της "Τελειας Καυσης"...

Αγαπημενε μου Δασκαλε καλημερα...

Βασίλης είπε...

Ανώνυμε Φίλε,…
τυφλός
μέχρι να θυμηθώ θα περιμένω,…

άλλωστε έχουν μια απίστευτη καθαρότητα τα δακρυσμένα μάτια

all is forgiven