Ας τους αφήσουμε λοιπόν

«Διπλή κατεδάφιση στον αέρα…..»

Μάσκα, το πρόσωπο κρύψε
Άδειο προσωπείο σήκωσε
Κατάθεσε ψυχή
Πάρε άνυδρο τόπο

Ευχολόγια και πετραχήλια
Ελέησον υποκρισία

Δάκρυα εκτροφείου, Υψηλής παστερίωσης

Λίστες Συνταχτείτε
Ληστές Φυλαχτείτε
……………………………………………..

Ας τους αφήσουμε λοιπόν
στην ησυχία τους
να κάνουν ήμερους περιπάτους
στα σκοτεινά,
ντυμένοι συγκίνηση «παραλλαγής»
στα στέκια γυμνοί να συναντιόνται
ν’ ανταλλάσσουν στεγνές φιλοφρονήσεις
και κρύες αγκαλιές
στα στόματα στεγνοί να ντύνονται
υποκρισία

έχουν πολλά δάκρυα στο ψυγείο φυλαγμένα


Ας τους αφήσουμε, λοιπόν
αίμα να ανταλλάσσουν με ρίμα
υποταγή, με σατέν σιγή
κι η πίκρα να γίνεται ποτάμι

αδιάφοροι και διαφορετικοί

θα σας συναντήσω, αγαπημένοι μου
θα σας συναντήσω, απέναντι
θα είμαστε τότε μακριά
από όλα αυτά
μακριά, κι ίσως απέναντι

μικρά θα φαντάζουν όλα τότε
και θα χαμογελάμε

Σαν να βλέπουμε
μικρό παιδί ασυνάρτητα
ήχους να αναπαράγει,
και τις ζωγραφιές του
άτακτα στο χώμα ν’ απλώνει
να ξαπλωθεί ο ήλιος, να γυρίσει
και την αγκαλιά ν’ ανοίγει
στριφογυρνώντας
να ζαλιστεί το ψέμα και να δύσει

θα σας συναντήσω αγαπημένοι μου
θα σας συναντήσω, εκεί,…
………………………………………………………………………………
με αφορμή το "άνυδρο τοπίο" της Σοφίας

Για Σένα Μόνο

Για τη Δάφνη

«Μικρέ μου Πρίγκιπα
Κοιμήσου στον πλανήτη σου
Εδώ τα τριαντάφυλλα είναι πλαστικά»

MICHELE ΜΠΑΣΤΙΑ_ΑΝ ΥΠΗΡΧΕ ΜΙΑ ΙΘΑΚΗ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ 2008………………………………………………………….
Ήρθες Αγαπημένη μου Κόρη
Ήρθες μονάκριβη μου
Εσύ που η ματιά σου βαθιά χαράσσει την ψυχή μου
Εσύ που
Κάθε πέρασμα σου από εδώ χαρά μεγάλη μου δίνει
Και ευθύνη εγείρει, φόβο μέγα προκαλεί,…
βάρος ασήκωτο η απόρριψη σου
θάρρος ανείπωτο η κριτική σου ματιά
αλλά και επιβεβλημένο καθήκον,
να περνώ κάθε φορά
τον πήχη που η ακριβή σου παρουσία ορίζει

Είμαι εδώ, περηφάνια μου
Είμαι εδώ
«Μόνος, μόνος, μόνος
Απ’ την αρχή μέχρι το τέλος του κόσμου.»

Όχι τώρα όμως
Τώρα είσαι Εσύ εδώ
Ναι είσαι εδώ και χαίρομαι
γιατί η δική σου ματιά
δεν είναι ματιά εισαγγελέα
δεν είναι κόλπο ανακριτή
ούτε παιδονόμου προσταγή

δεν είναι νυχτερινός περίπατος
της υψηλά ιστάμενης υποκρισίας

Είμαι εδώ και κραυγάζω

«…Παραμένω εν πλήρει συγχύσει αθώος.»
Νιώσε λέει η κραυγή
Σε λίγο
Τα λόγια μας θα μαζέψουν τα όρνια
θα καθίσουν τη λεία να γευτούν
Να λειάνουν στην άοσμη αφή τους
Τον δυόσμο που ανθίζει στη μιλιά μας

Και τι μ’ αυτό;
Σήμερα θα γράψω με ροζ γράμματα
Για σένα Αγαπημένο μου κοριτσάκι,…


Αφήσαμε πολλά όμορφα χρόνια να φύγουν
Ίσως τα καλύτερα
Και το φταίξιμο είναι δικό μου,
_εσύ μικρούλι μου δεν ήξερες_
Κι εμείς τι όμορφα τα φτιάχνουμε τα χρόνια
Τις στιγμές, τι όμορφα κεντάμε, αυτές τις λίγες
Όλα με ησυχία κι αρχοντιά
Με αγάπη και ελευθερία
με μια ματιά, χωρίς καν να κοιταζόμαστε
Περπατάμε δίπλα δίπλα, ώρες ατέλειωτες
χωρίς να μιλάμε και λέμε τόσα
χωρίς να κοιτάζουμε και βλέπουμε και πονάμε βαθιά

Και τώρα ξέρω, ότι με ξέρεις καλύτερα
το νιώθω
Και πόσο μ’ αρέσει, που
Από σένα πια, δεν μπορώ να κρυφτώ
Κάθε λέξη μου, αθώα αιχμαλωτίζεις
Κάθε φράση μου, εύστοχα αντιστοιχίζεις
Κάθε απώλεια μου, δυναμικά αποχρωματίζεις
Κάθε ενοχή μου, δίκαια ξεγυμνώνεις
Κάθε ανάγκη μου, φωναχτά αποκαλύπτεις
Και πόσο μ’ αρέσει που τώρα ξέρεις,…
Και κοντά σου δε φοβάμαι πια να αφεθώ
Γιατί ξέρω ότι όλα είναι δικά μας κι όλα είναι ίδια μας
Αχ πόσο μοιάζουμε μικρό κουγιαμπαλάκι μου
Σε όλα, με όλα
Αρνητικοί στην Αρχή, μέχρι αυτοκτονίας αντίθετοι
Υποταγμένοι και σιωπηλοί
Παρορμητικοί κι Ασυγκράτητοι στη συνέχεια
Κι όποιον πάρει ο χάρος
Μέχρι…. Την κορυφή
Κι ύστερα,…
Η βουτιά, Πριγκίπισσα μου
Μετά έρχεται η βουτιά από ψηλά,…
Αυτό δε στο έμαθα καλά, δε στο έκρυψα σωστά ,
το βλέπεις όμως μόνη σου
Γιατί κι εγώ τώρα πέφτω,…
Κι είναι ωραία ψυχή μου
Μέχρι που;
Ποιος ξέρει;
Ανάλογα το πόσο ψηλά φτάσαμε, καρδιά μου
Ανάλογα το πόσο βαθιά ψάξαμε
Το πόσο βαριά ασεβήσαμε
Το πόσο μακριά κοιτάξαμε….
Μη χαμπαρίζεις όμως εσύ
Ξέρεις,… Ανυπακοή και Πείσμα

Η ευχή μου, Αγαπημένη μου
Και η παρακαταθήκη μου
Αγάπα Πέρα και Πάνω
Τα χέρια άπλωσε κάτω
Κυλίσου και πόθησε
Ασέβησε όσο αντέχεις
Ψάξε όσο τα νύχια σου μπορούν να σκάψουν
Πέτα όσο τα φτερά σου να καούν
Κοίτα μακριά όσο η κορυφή να σβήσει
Και πέσε καρδούλα μου
Πέσε όμορφα και δυνατά
Γιατί «η πιο μεγάλη ώρα μας, είναι η κατηφόρα μας»
………………………………………………………….
«,…Υπάρχουν χίλιοι τρόποι για να τρελαθείς
Υπάρχουν κι άλλοι τόσοι για να λές υπομονή
Όμως για μένα είναι αργά, να τρελαθώ
και είναι ακόμα πιο αργά, να κάνω υπομονή
Θα περιμένω άλλες μέρες

Θα μείνω εδώ και θα υπάρχω όπως μπορώ
Και για το πείσμα σας γουρούνια θα αντέχω

Θα περιμένω άλλες μέρες»
Σ’ ΑΓΑΠΑΩ ΚΙ ΑΝΤΕΧΩ!!!!
Σ’ ΑΓΑΠΑΩ ΚΑΙ ΣΥΓΧΩΡΩ!!!!
Σ’ ΑΓΑΠΑΩ ΚΑΙ ΜΑΘΑΙΝΩ!!!

Σ’ ΑΓΑΠΑΩ ΚΑΙ ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ!!!
…………………………………………………………
Σε λίγο θα βουτήξω, για την τελευταία δίωρη μοιρασιά,…
Δίκαιη τελικά που είναι η ζωή, αφού

«Ο καθένας παίρνει την ελευθερία που του αξίζει, δηλαδή την ελευθερία που κατακτά!!»

όμως εγώ,... "αγαπάω κι αδιαφορώ,..."


παίζουν τ' αγαπημένα σου

Create a MySpace Playlist at MixPod.com

ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ

ΣΤΗ ΔΑΦΝΗ

Είπα και φέτος
το δίχως άλλο , πως θα μιλήσω!!
Φέτος που σ’ αποχαιρετώ!! ξανά
Φέτος που σε ζηλεύω!!
Φέτος που μεγάλη όντας, Φεύγεις!!
Φέτος που γρήγορα-γρήγορα
Χωρίς καν να το καταλάβω έγινες Γυναίκα Μεγάλη
Κι εγώ έγινα κιόλας Μεγάλος Πατέρας!!
Πατέρας, που σε ξεπροβοδίζω στον Κόσμο!!
Στον Κόσμο της Επιστήμης και της Γνώσης!!
Πατέρας, που σε ξεπροβοδίζω στον Κόσμο!!
Στον Κόσμο της Ζωής!!
Της Γλυκιάς και της Πικρής Ζωής!!
Μεγάλη Παντοδύναμη!!
Μεγάλη, Παντοδύναμη Κι Ωραία!!
Με ωραία Άριστα στους τοίχους κρεμασμένα!!....
……………………………………………………….
Σταματώ εδώ,….
Εσύ ξέρεις τη συνέχεια,…..
…………………………………………………………..

Το τραγούδι που ακούγεται : ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΣΙΩΠΗ ΦΩΝΗ
Είναι αφιερωμένο στην Αγαπημένη μου Πριγκίπισσα
Στη Μοναδική μου και Μονάκριβή μου Δάφνη
Άλλη μια κορυφή κατέκτησες καρδούλα μου,…
Που θα φτάσεις ψυχή μου;
Πόση χαρά και περηφάνια ακόμα θα μας κεράσεις;

Οργή Σημαδεμένη του Κόκκινου Νοέμβρη
Του Ασυμβίβαστου Κραυγή

Πέτα ψυχή μου!! Πέτα Ψηλά
Πέτα και μη σε νοιάζει
Πέτα και πίσω μη κοιτάς,….

Σήμερα Τρίτη 4 Νοέμβρη 2008

………………………………………………
οι φωτογραφίες είναι από το μεσαιωνικό Lancaster
που για ένα χρόνο σχεδόν, ζεστά σε φιλοξένησε,….
Για να θυμάσαι,...

..................................................................................

Οι 4 χάριτες του Lancaster!!!
Χριστίνα, Κωνσταντίνα, Στέλλα, Δάφνη
Συγχαρητήρια!!!!
Και σας ευχαριστούμε όλοι, πολύ!!!!
Πάντα τέτοια και καλύτερα!!!!
.......................................................

Create a MySpace Playlist at MixPod.com

ΘΑ’ ΡΘΟΥΝ ΜΕΡΕΣ

Θα ’ρθουν μέρες

Του Οδυσσέα Ιωάννου.

Άλλαξε ο αέρας, το φως καθαρό
ήμουνα πέτρα και είμαι νερό
γίνομαι ένα με όλους μαζί
βλέπω να βγαίνουν οι πρώτοι καπνοί

Θα ’ρθουν μέρες
Άγριες μέρες
που οι αλήθειες θα σκίζουν σαν σφαίρες

Και οι νίκες
Άγιες νίκες
σαν μαχαίρια θα βγουν απ τις θήκες

Πάλι ανοίγει ο καιρός
άσπρα ρούχα και ήλιος ζεστός
μπαίνω μέσα σ αυτή τη γιορτή
φως τα χρόνια και γλύκα η ζωή.

……………………………………………………..

Μουσική Θάνου Μικρούτσικου
Από το δίσκο "Πάμε Ξανά Απ' την αρχή"

Create a MySpace Playlist at MixPod.com