«Δεν μπορώ να βρω ησυχία

που την ψυχή μου κτήμα έχει!

Δεν μπορώ στην ηρεμία!!

Διαρκώς να προχωράω πρέπει!!!»

Karl Marx....

Τρίτη, 13 Μαρτίου 2012

Άνοιξη








η αλήθεια άηχη
γεμίζει χαρτιά ποτήρια φυγή

Όταν ακόμα θα ρουφάμε
νέκταρ απ’ τις ανθισμένες νεραντζιές
μια σκλήθρα φως ματώνοντας
τις όμορφες ρυτίδες μας

ακόμα θα αναλύουν τις συντεταγμένες
αναζητώντας αζιμούθια

να εξηγήσουν πως
δένεται καρπός
της άρνησης το μεγαλείο,… 



........................................

 
η φωτογραφία είναι από τον κόλπο της Ηγουμενίτσας _ τραβηγμένη με το C905

.........................................






2 σχόλια:

Μαρια Νικολαου είπε...

Η ποίηση τη στιγμή που ... ανθεί...

Βασίλης είπε...

“Ανοίγουν διψασμένα στόματα
Να πιούν την λέξι που θ’ ανθήση
Σε κήπους δίχως σύρματα,...”

ΠΥΛΗ_ ΑΝΔΡΕΑ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΥ