«Δεν μπορώ να βρω ησυχία

που την ψυχή μου κτήμα έχει!

Δεν μπορώ στην ηρεμία!!

Διαρκώς να προχωράω πρέπει!!!»

Karl Marx....

Τρίτη, 9 Ιουνίου 2009

ρολογιά


Διαβάζω τα αντίδωρα στο πανέρι αφημένα
Με κραταιή γενναιοδωρία
σπουδαίοι λόγοι,
Μεγάλων στη Δύση τους.
όμως,
Δεν είμαι νέος
άσημος μόνο.
Και φεύγω. Μόνο.
Τώρα και Πάντα
Δεν έρχομαι εκεί!
Πως θα μπορούσα;

Εκεί σε διαλέγει
μόνη της η Θύελλα.
Σε ντύνεται κατάσαρκα
από τη φλέβα της σε ταΐζει
ή έτσι καμώνεται
φέρνει τη δίψα σου στα χείλη
να μοιράσει κάψουλες δακρύων
και καίγεται μαζί σου
καθώς σβήνεις αμπούλες ονείρων
νερό και λάδι στο καντήλι της
αργοπορημένης Άνοιξης

ξύσμα θύμησης σου χαρίζει
ή εξοστρακίζει στ’ άπειρα βράχια
την ταπεινή γραφή σου

τους Κεραυνούς που Αγάπησα
εγώ τους γέννησα
είναι δικοί μου
μάταια ψάχνετε
δεν είναι ίδιοι με τα ομοιώματα
που βλέπετε στο ζωγραφισμένο ουρανό σας

Μαζί τους
χτύπησα κατάκαρδα τα πρέπει
τις διαφορές φάσεων υπέταξα
ύπουλα με ακινητοποίησαν
φιλιά λήθης προσφέροντας
συνθηκολόγηση υποταγής ζητώντας

έχασα.
των ζωντανών η ανεμελιά
με καταράστηκε

των πεθαμένων τη γαλήνη
στερήθηκα ανεπανόρθωτα

αλλά πίσω δεν γύρισα ποτέ!

Δεν έρχομαι, λοιπόν εκεί!
Ο άνεμος νεκρό θα με φυσήξει,
και αν,…
Στα μέρη εκείνα ,…

μα πάλι
Αργά θα’ ναι
Δε θα συναντηθούμε. Ποτέ!

Γιατί Κι εσείς δεν είστε εκεί
Η προσποίηση σας μόνο,……
το παραμορφωμένο είδωλο σας μόνο
παρακαλάει για μια θέση καθήμενων
σ’ ένα θέατρο Μόνο για όρθιους,…

δεν ξέρατε ότι οι μικροί αυτοί θεοί
γεννιούνται πεθαίνουν
και υπάρχουν όρθιοι;

Μπορείτε να συνεχίσετε να γδέρνετε
τις σάρκες σας μήπως και αποκαλυφθεί

αυτό που ονειρευτήκατε ως πεπρωμένο,…

Μάταια
Η θεόσταλτη εικόνα που προσκυνάτε
κάθε πρωί στις σκονισμένες προθήκες,
σας γέλασε κι ούτε ένα θαύμα
δεν έσταξε για δάκρυ
ούτε ένα
Μόνο πουκάμισο αλλάζετε, τακτικά και όνομα
Αλλά,…
το δηλητήριο όσο κι αν το διηθήσεις
νέκταρ δε γίνεται
Και το όνομα όσο κι αν το ξύσεις
το μαύρο υπόστρωμα προδίδει


Κι αυτό που στην τρύπια χούφτα σας
κρατάτε για νερό Αγίων,
θεία κοινωνία σε σκουριασμένο χέρι
Και αθώα με καλείτε να δοκιμάσω
φαρμάκι είναι εφήμερης ματαιοδοξίας ,…

αντίδοτο όμως κρατώ καημό και πόνο
Αγία Προσμονή και Άρνηση Μοναδική

Ξέρετε Αυτή
που δε σας έκανε ποτέ τη χάρη,…
.................................................................
Η φωτογραφία είναι από τον κόλπο της Ηγουμενίτσας , τραβηγμένη στις 7/6/2009 με C905




























16 σχόλια:

Aura είπε...

Βασίλη μου
μια πρώτη ανάγνωση δε φτάνει
θέλει μια ανάλυση το ΄θέμα
έτσι δεν είναι

είναι δυνατό και δουλεμένο φαίνεται
μήπως κάπου εκεί μιλάς και για μένα;
είναι απ΄αυτά, που με κάνουν να ψάχνομαι..:)



Καλό βράδυ
(το δηλητήριο είναι το νέκταρ
των μολυσμένων..)

φιλιά!
:)

Βασίλης είπε...

Είμαστε στην ίδια μεριά….έτσι κι αλλιώς

Χαίρομαι αν μιλάω και για σένα,…

Νομίζω ότι το νέκταρ των μολυσμένων
Είναι ζωογόνο δροσερό και ικανό να δώσει ζωή

Πως θα μπορούσε να είναι δηλητήριο;
Αυτό το χαρίζουν τα ερπετά
Από φόβο, δε λέω
Από ανάγκη επιβίωσης, ίσως ,…
Μπορεί κι από συνήθεια,…
τα γέρικα πια,…

συμπαθή,…αλλά απέναντι

Φιλιά και,…
Καλό Ξημέρωμα

Φαιδρα Φις είπε...

τους Κεραυνούς που Αγάπησα
εγώ τους γέννησα
είναι δικοί μου
μάταια ψάχνετε
δεν είναι ίδιοι με τα ομοιώματα
που βλέπετε στο ζωγραφισμένο ουρανό σας


πολύ δυνατό χτύπημα αυτό
με συγκλόνισε

ομολογώ ότι το "εκεί"
για το οποίο μιλάς
μπορεί ο καθένας
να το οικειοποιηθεί
αναλόγως της ψυχοσύνθεσής του
-όχι μόνο της μόνιμης αλλά και της "περιστασιακής"-

εγώ πάντως εκτός από τους δικούς μου,αγαπώ και τους δικούς σου
κεραυνούς

Φαιδρα Φις είπε...

αντίδοτο όμως κρατώ καημό και πόνο
Αγία Προσμονή και Άρνηση Μοναδική

Ξέρετε Αυτή
που δε σας έκανε ποτέ τη χάρη,…

επενδύω σ'αυτή την άρνηση
της μη χάρης όχι μόνο
για τώρα
αλλά κυρίως για τα μελλούμενα

εξαιρετική βρίσκω αυτή
την "άρση" του κλεισίματος
και το ονομάζω έτσι
γιατί δεν θέλω να το πω
επίλογο και να κλείσει
εδώ το κεφάλαιο

οι λογαριασμοί παραμένουν
ανοιχτοί κι επισφαλείς
για τους "αναλφάβητους"
των επαναστάσεων

αναφορικά με την ισχύ των δικών
μας "όπλων"...


ωραία Βασίλη
πολύ ωραία...

σε φιλώ
σου αφήνω μια πολύ
δυνατή σκέψη μου

Φαιδρα Φις είπε...

για τη φωτογραφία δεν έχω λόγια...
είναι μαγική!

Βασίλης είπε...

καλή μου Φαίδρα
Οδηγέ μου στα δύσκολα,…

Στα βαθιά που έχω βρεθεί
Θα έχεις καταλάβει ότι μ’ αρέσει
Ότι δε φοβάμαι
Και επειδή δεν έχω τίποτα να χάσω
τολμώ και τα βάζω με «θεούς», έστω μικρούς και «δαίμονες»,…

Τα «εκεί» πολύκεντρα, αδελφοποιημένα παράλληλα αλλά κι αντίθετα επίπεδα μου κάνουν την τιμή και τη χάρη να με νουθετούν και να υποδέχονται τις απόψεις μου,… Με λόγια-δώρα μεγάλων,…
Δε σου κρύβω ότι αυτό μ’ αρέσει, αλλά ταυτόχρονα αποτελεί για μένα μια πρόκληση,…

Σ’ Ευχαριστώ που ανεβάζεις τους Κεραυνούς μου τόσο ψηλά, ώστε να αξίζουν την προσοχή και την αγάπη σου,…
Σ’ ευχαριστώ για όλα,….

Βασίλης είπε...

Ναι είναι αυτή η «άρση»
Όχι επίλογος
ταυτοποίηση Διαφορετικότητας

Και η άβυσσος που χωρίζει,…

Ανάμεσα σ’ αυτούς που ξέρουν να περιμένουν, αντιμετωπίζοντας την κάθε μέρα σαν μια ξεχωριστή ευκαιρία να μετρηθούν με τον Καιρό να γίνουν καλύτεροι τρυγώντας Αλήθεια και Πόνο, αλλά μετέχοντας και αποτελώντας , έστω μικρές, συνιστώσες Γνώσης,...

Και σ’ αυτούς που συμπεριφέρονται, στις Μέρες, στους ανθρώπους, στις σχέσεις, στη φιλία ακόμα και στην Αγάπη και στο Μίσος, σαν να είναι μετοχές: με τιμή ανοίγματος και κλεισίματος καθημερινή μεταβαλλόμενη σχέση και προϊόν αγοραπωλησίας και ποικίλης διαπραγμάτευσης,...
Η κρίση τους για τους Ανθρώπους, την ψυχή τους και τις γραφές τους έχει μια ιδιαίτερη διακύμανση ανάλογη του σάλιου που κάθε φορά ο απέναντι εκκρίνει και συνήθως αντιστρόφως ανάλογη της ποιότητας που πρεσβεύει,… και πάντως σε αντίθετη κατεύθυνση με την αλήθεια,…

Εννοείται ότι οι λογαριασμοί παραμένουν ανοιχτοί
Θα δούμε!!

Τα όπλα μου έδειξες
Ακριβά και Βαριά

Δε φοβάμαι
Ακόμα κι αν ξέρω ότι
Δεν μπορώ να τα σηκώσω

Μου φτάνει που τα βλέπω
Αυτά Ορίζουν τα όρια του Ορίζοντα μου
Αξίζει μια ζωή να έχεις Ορίζοντα Βαθύ
Κόκκινο και γεμάτο Ζωή,…

Θα δούμε Αγαπημένη Φίλη
Αυτό είναι το πιο αισιόδοξο μήνυμα
Θα δούμε,…

Φιλιά και Σκέψη

Βασίλης είπε...

ναι η φωτογραφία είναι μαγική
από ένα άγριο ηλιοβασίλεμα που μας χάρισε ο Καιρός προχτές εδώ στο Βορειοδυτικό Άκρο,…

(Μετά το μάθημα, είχαμε πάει με τα πιτσιρίκια μου, τους Επόμενους Ίκαρους της Β’ Λυκείου, βόλτα με τα ποδήλατα, σε έναν όμορφο ποδηλατόδρομο που έχουμε εδώ δίπλα στη Θάλασσα,…)

ευ Α γγελία πατεράκη είπε...

Άσημος είμαι
κι αν
με διαλέξει η θύελλα
σε καίγεται
σ' εξοστρακίζει
με ταπεινή γραφή
Πυρώθηκα
με τους κεραυνούς
π' αγάπησα
και χτύπησα κατάκαρδα
των πεθαμένων τη γαλήνη
Γι αυτό και μόνο
κέρδισα
μικρός θεός που έγινα...


Βασίλη
χρησιμοποίησα τις λέξεις σου
για να σου χαρίσω κάτι άλλο...

Πολύ μου άρεσε η γραφή σου
Καλό βράδυ

Χάρις είπε...

Της θύελλας φωνάζω
την κρύφια ώρα της
να μου χαρίσει

Δεν είμαι της νηνεμίας
Κόρη εγώ!
Της νύχτας παιδί
από τα αίματα της γέννας της
ντυμένη
και του πόνου της
η αιτία

Στις φλέβες σου ταξίδι τάζω
του νου σου θόλωμα
και μεθύσι λόγων
ποιος μπορεί
αλήθεια να πει
το ψέμμα;

Χαρίζω σου ένα βράχο
για τα δειλινά
κι ένα κύμα για τα βράδια
και στους έρωτές σου
ένα μονάχα έχω να πω:
του λυγμού το νέκταρ
επιθύμησαν
όσοι του κόσμου τα πολλά
ποτέ δε λαχτάρησαν...

Φιλί

Μαρια Νικολαου είπε...

ΔΕΝ ΕΧΩ ΧΡΟΝΟ ΠΟΛΥ ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΑΚΟΜΗ ΜΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΜΙΑ ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΔΙΑΒΑΣΩ
ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΟΜΟΡΦΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΣΟΥ

ΝΑ ΣΑΙ ΚΑΛΑ ΒΑΣΙΛΗ

NatureBoy είπε...

Βασίλη

Το διάβασα αμέσως
αλλά ήταν τόσο δυνατό, που δεν μπορούσα να σχολιάσω...

Με πρόλαβε από ότι βλέπω η Φαίδρα.
Αυτό το σημείο με μάγεψε και εμένα...

'τους Κεραυνούς που Αγάπησα
εγώ τους γέννησα
είναι δικοί μου
μάταια ψάχνετε
δεν είναι ίδιοι με τα ομοιώματα
που βλέπετε στο ζωγραφισμένο ουρανό σας'

Πιο δυνατοί και σκληροί οι δικοί μας Κεραυνοί, από αυτά τα ομοιώματα.
Πόσο μάλλον οι δικοί σου...

'Μαζί τους
χτύπησα κατάκαρδα τα πρέπει
τις διαφορές φάσεων υπέταξα'

Αυτές οι διαφορές των φάσεων...ορατές σε όλους...μα όχι ανυπότακτες, όπως σωστά γράφεις.

Αλλά είναι υπαρκτές και πραγματικές?
Ή είναι απλά οφθαλμαπάτες στα μάτια εκείνων που κοιτάνε μα δεν βλέπουν?

Δύσκολη η αναζήτηση της γαλήνης.
Μερικοί ποτέ δεν θα την βρουν.
Αλλά αυτό δεν ξέρω αν είναι σίγουρα κακό για όλους.

Και για να θυμηθώ και ένα τραγούδι,
'Αγριος είναι ο Ανεμός...'
Σαν εμάς
και
τις μάχες των 'θέλω' με τα 'πρέπεί'

Και οι Αρνήσεις
πόσο δυνατούς μας έκαναν...
και ικανούς να ξεχωρίζουμε και να βλέπουμε όλα όσα κρύβονται...

Βασίλης είπε...

Λίτσα μου
Σ’ ευχαριστώ για το υπέροχο δώρο,…
Είναι αλλιώς στα χέρια σου οι λέξεις,…
Μικρή Θεά κι Αφέντρα Λόγου

Με τιμά η παρουσία σου εδώ

Συχώραμε με για την μεγάλη καθυστέρηση,…

Η άρνηση με έχει αιχμαλωτίσει,…
Κι η αντίσταση άβουλη με δυσκολία ανασαίνει,…

Καλό Βράδυ

Βασίλης είπε...

Χάρις Σ’ Ευχαριστώ
Για τους υπέροχους στίχους που άφησες εδώ
Να κοσμούν τούτη την Άρνηση

Και μιας κι η θύελλα
Τα Δώρα της μου κρύβει
κρατώ τα δικά σας
τη νύχτα να χορτάσω
που τα όνειρα ρουφά

κι όσο για το βράχο
μετρώ τα βήματα,…
κι η ώρα πλησιάζει
το κύμα να σβήσει τα πατήματα
και το λυγμό γενναίο γύρισμα
στους έρωτες
και στου Χρόνου το ανεπίδοτο χάρισμα

Καλό βράδυ και ….

Βασίλης είπε...

Μαρία Σ’ Ευχαριστώ που βρήκες το χρόνο και τον τρόπο να με επισκεφτείς
παρά τις δυσκολίες,…
τι να πώ;
Είναι συγκινητική η προσοχή που δείχνεις στη γραφή μου
Ευχαριστώ πολύ πολύ

Κι αν σωπαίνω θέλω να με συχωρέσεις,…
Ήσυχα σας διαβάζω,…
Μετρώ τα βήματα
Τρίζουν οι αντοχές
Κι οι Νύχτες εκδικούνται,…

Καλό Ξημέρωμα

Βασίλης είπε...

NatureBoy
Εσύ μικρέ μου φίλε με καταλαβαίνεις
Θα σου γράψω
Όχι απόψε,…

πάντως
«'Αγριος είναι ο Ανεμός...'
Σαν εμάς(;)
και
τις μάχες των 'θέλω' με τα 'πρέπεί'»


έχω συνθηκολογήσει,…