«Δεν μπορώ να βρω ησυχία

που την ψυχή μου κτήμα έχει!

Δεν μπορώ στην ηρεμία!!

Διαρκώς να προχωράω πρέπει!!!»

Karl Marx....

Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2008

Αυτοπροσωπογραφία


Με μέλι φτηνό
Και ψέμα σωρό
Τρέφομαι!! Στο πόδι
Κάθε μέρα!
Με καφέδες δυό – δυό
Σ’ ενδοφλέβιο ορό
Πουλιέμαι στο παζάρι!!
Κάθε μέρα!
……………………………………
Ένας μαγεμένος μάγος!!
Ικανός για όλα τα απίθανα
Κι ανίκανος για κάθε τι απλό!
Δυνατός για όλα τα αδύνατα
Κι αδύναμος για τα απλά,
τα καθημερινά!
Ένας υποψιασμένος, ανυποψίαστος!!
Σκληρό καρύδι, δέκτης καθάριος
Μα θαμπός κι αδιευκρίνιστος πομπός.
Ένας ηττημένος μάγκας
Που έρχεται από πολύ μακριά…
Χωρίς πατρίδα, χωρίς φίλους
Χωρίς δικούς και ξένους
Μόνος,
χαμένος στην άκρη του πουθενά
που η τρελή του φήμη
τρέχει πιο γρήγορα
κι από το μίσος που προκαλεί!!
Ένας ποδοπατημένος μάγκας
που έρχεται από μακριά
κι ήθελε να πιστεύει πως θα
πάει και πολύ μακριά…
Κι ας μένει δεμένος, στο ίδιο καβούκι
χρόνια τώρα
Σε άπειρες βόλτες
μέσα σε λίγα μόνο τετραγωνικά
……………………………………………
Με μέλι φτηνό
Και ψέμα σωρό
Τρέφομαι!! Στο χέρι
Με καφέδες δυό – δυό
Σ’ ενδοφλέβιο ορό
Πουλιέμαι στο παζάρι!!
Κάθε μέρα!
………………………………………..
Ένας «μεγαλοπιασμένος μάγος»!!
Φορτωμένος με όλα τα άχρηστα
Ψεύτικα, ωραία στολίδια
Κυνηγημένος από θρύλους ξωτικούς
Και προδομένα αερικά

Με όνειρο αγνό
και πόθο φτηνό
παραμυθιάζομαι κάθε μέρα
Με καφέδες δυό – δυό
Σ’ ενδοφλέβιο ορό
Πουλιέμαι, στο παζάρι!!
Κάθε μέρα!

Ένας μαθητευόμενος, ακόμα(;), μάγος,…
Σαγηνεμένος από όνειρα συμπαντικά
Μα τόσο εφήμερα,Περαστικά
Και ακινητοποιημένος από
χρόνιες αρρώστιες φωτιά
Που κατάματα κοιτάζουν στη γωνιά

Με μέλι φτηνό
Και ψέμα σωρό
Τρέφομαι!! Στο πουθενά
Με καφέδες δυό – δυό
Σ’ ενδοφλέβιο ορό
Πουλιέμαι στο παζάρι!!
Κάθε μέρα!
………………………………………………..
Και τώρα πιά,…
Παραδομένος, αδύναμος κι υποταγμένος,…
Από την κλειδαρότρυπα
και τις χαραμάδες
Χαζεύω τη ζωή να φεύγει,..
Και μετράω κάθε μέρα
Τα ατελείωτα «τριάκοντα δηνάρια»
Της προδοσίας μου!!
Τα ατελείωτα 17 ώρα της ελευθερίας μου!!
........................................................................................................
η φωτογραφία είναι από το Buenos Aires τραβηγμένη στις 17/8/2008 με FinePix श्र७०००
..................................................................................................................................


MusicPlaylistRingtones
Create a MySpace Music Playlist at MixPod.com

6 σχόλια:

Μαρινα Γ..... είπε...

Με μέλι φτηνό
Και ψέμα σωρό
Τρέφομαι!!
.............................
Και μετράω κάθε μέρα
Τα ατελείωτα «τριάκοντα δηνάρια»
Της προδοσίας μου!!
ρέφομαι!! .........


αγαπημενε Συντροφε στην πολυπαθη Ελευθερια....

σφαζει η αυτοπροσωπογραφια σου...
σταζει αλικο αιμα ζεστο, ατοφιο

ποναει εσω ψυχή....
σκιζει χασκουσες πληγες...

σπαει σε θρυψαλα καθρεφτη...
κομματια κανει το ειδωλο....

πουλωντας στο παζαρι Ενος χρονου ληστη , καθε μερα την ζωη μου...

σκιαγραφω πισω ....
απο αυτην....
στηνω μετωπο...
ατιθασο ατι καβαλω και παω....

Να σαι καλα αγαπημενε...

φιλι στελνω....
σκεψη ακουμπω....
εκει ψηλα ....σε πολη μακρινη

Νεράιδα της βροχής είπε...

κι όμως προχωράμε και τρεφόμαστε ακόμη με όνειρα...

μπροστά βήμα το βήμα κι ας υπάρχουν μέρες που πνίγουν...

όλα είναι μπροστά και γνέφουν στους μάγους που έχουμε μέσα μας...

φιλιά βρόχινα...

Βασίλης είπε...

Η αλήθεια είναι Μαρίνα μου
Αγαπημένη Συντρόφισσα,
Η αλήθεια γυμνή
Γραμμένη με αίμα
Σκληρή, πικρή κι ατόφια
Πως θα μπορούσα να πω ψέματα στον εαυτό μου;
Εσύ ξέρεις,…
…………………………………………………..
Κι όσοι μιλούν για μας
Κι ακούνε σκόρπια λόγια
Και έχουν στάξει φαρμάκια ανεξίτηλα
Θα τους αφήσω εκεί,
Γυμνούς κι αυτούς
απέναντι στην αλήθεια,
Να έρχονται κάθε φορά
Να βλέπουν, να μετρούν, να μετανιώνουν και
Πίσω να μη μπορούν να γυρίσουν!!!
Περιμένω η ζωή να τους δείξει,…
Και να τους μάθει, να αναγνωρίζουν
Πως είναι κάποιος να γράφει
Με σταγόνες από το αίμα του
Πως είναι να στέκεται απέναντι στον καθρέφτη
Και να μαστιγώνει όχι το είδωλο του
Αλλά τον ίδιο τον εαυτό,…
Κι όχι για εκδίκηση, δεν τους αξίζει
Ούτε από αηδία, ούτε αυτή τους αξίζει
Μόνο από ένα απλό αίσθημα δικαίου
Μόνο για την αλήθεια
……………………………….
Και ξέρεις ότι έμαθα να ζω
Μέσα στη μικρή ελευθερία
του μεγάλου μου κελιού, όπως όλοι μας άλλωστε
μόνο που εγώ είμαι λιγουλάκι τυχερός
Και σαν κάθε χρόνο, έρχεται η ώρα,…
Ανοίγω την πόρτα
Να ξεχυθούν τα περιστέρια ψηλά στον ουρανό,…
Φεύγω κι εγώ
Πετώ για λίγο,… κι επιστρέφω πίσω
Γιατί τελικά εδώ είναι η θέση μου
Εδώ, στη μεγάλη μοναξιά μου
Να υφαίνω όνειρα, να χτίζω ουρανοξύστες
Και πιλότους να ανασταίνω,…
Μακριά από όλους
Μακριά από όλα
Μακριά από τη ζωή
Μακριά από τούτη την άψυχη πόλη
Αλλά κοντά στη Αλήθεια και στη μεγάλη Γνώση

Την καλημέρα μου
Και την αγάπη μου

Βασίλης είπε...

…μέρες που τις σπρώχνεις
και δεν πάνε με τίποτα, ούτε ένα βήμα εμπρός,...
κι εμείς μικροί μαθητευόμενοι μάγοι,
καλή μου Νεράιδα
πόσα λέξεις-ραβδιά να κουνήσουμε
για να ανοίξουν οι μαρμαρένιες πόρτες,
στους τοίχους της σιωπής;

Αλλά όλα είναι μπροστά!!!
Πολύ μου άρεσε αυτή η φράση
Πολύ Αισιόδοξη και Δυνατή

Μια δυνατή, λοιπόν,
Καλημέρα σου στέλνω

Φαιδρα Φις είπε...

Bασίλη μου,
σκληρή αυτοπροσωπογραφία,
άλλο τόσο άγρια και η αυτοκριτική και η αυτογνωσία μας καμιά φορά,
είναι το μόνο ωστόσο που μας πάει παρακάτω,
το ήθος σου και οι αξίες σου διαφαίνονται ξεκάθαρα μέσα από την ιδιαίτατη γραφή σου,
είσαι τόσο ανθρώπινος,
τόσο μεγάλος άνθρωπος,
εκεί αρχίζουν όλα αυτά που δεν τελειώνουν ποτέ,

καλημέρα
σε φιλώ πολύ

Βασίλης είπε...

«Ναι εκεί αρχίζουν όλα αυτά που δεν τελειώνουν ποτέ,…»
Υπάρχουν μερικά πράγματα
που γίνονται έτσι, στην κατάλληλη στιγμή,…
Και που δεν τελειώνουν ποτέ
Δεν έχω λόγια,…
Μια ζεστή καλημέρα κι από εδώ
Κι ένα χαμόγελο